သူ႕နာမည္က ေဒါက္တာ ဘာမီတြန္

သူ႕နာမည္က ေဒါက္တာ ဘာမီတြန္

နယ္ၿမိဳ႕ေသးေသးေလးေတြမွာ… ရမ္းကုေတြ ေခတ္ေကာင္းစဥ္ကေပါ့ ရမ္းကုတေယာက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ နာမည္ႀကီးတယ္…

ႀကီးရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကလည္း ဘာေရာဂါပဲျဖစ္ျဖစ္ သူေပးတဲ့ ေဆးကေတာ့.. ဘာမီတြန္ပဲ အာ့ေၾကာင့္ နာမည္အရင္းေတာင္ ေပ်ာက္ၿပီး

အားလုံး သိၾကတာကေတာ့ သူ႔နာမည္ ေဒါက္တာဘာမီတြန္

တေန႔ေတာ့ .. ၿမိဳ႕ႀကီးကေန အလည္ေရာက္လာတဲ့ မတ္မတ္တေယာက္က ေဒါက္တာဘာမီတြန္ကို ပညာစမ္းခ်င္လို႔ သူ႔သမီးေလးကို ေခၚသြားၿပီး” ဆရာ ကြၽန္မသမီးေလး ဖ်ားခ်င္သလိုလို ျဖစ္ေနလို႔ပါ ” ဆိုေတာ့…

ေပးလိုက္တဲ့ေဆးက ဘာမီတြန္ပဲ အာ့နဲ႔ ေနာက္ရက္မွာ တခါထပ္သြားတယ္” ဆရာ ကြၽန္မႏူံးေညာင္းၿပီး ေခါင္းမၾကည္သလို ျဖစ္ေနလို႔ပါ ” ဆိုေတာ့…

ေပးလိုက္တဲ့ေဆးက ဘာမီတြန္ပဲ မတ္မတ္လည္း သိပ္ေတာ့ မေက်နပ္ေသးဘူး ဒီရမ္းကု ဘာမီတြန္ေဆးေပးလို႔ မရေအာင္ ဘာေရာဂါလို႔ ေျပာရမလဲ အသည္းသန္ စဥ္းစားေနရတာ ႏွစ္ရက္သုံးရက္ေလာက္ ၾကာသြားတယ္

အဲ ! စဥ္းစားလို႔ရၿပီဆိုတဲ့ ေန႔က်ေတာ့… ေဒါက္တာဘာမီတြန္ရဲ႕ ေဆးခန္းထဲကို ရင္ေကာ့ဝင္သြားတယ္

ဒင္း ဒီတခါေတာ့ ဘာေဆး ေပးမလဲေပါ့” ဆရာ ကြၽန္မ ကေလးမလိုခ်င္လို႔ သားဆက္ျခားခ်င္လို႔ပါ “လို႔လည္း ေျပာလိုက္ေရာ

ဒီတခါေတာ့… ေဒါက္တာဘာမီတြန္လည္း ေခါင္းစားသြားတယ္ထင္တယ္…

ဖင္ကုပ္လိုက္ ေခါင္းကုပ္ လိုက္လုပ္ေနတယ္ မတ္မတ္ကေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့ ဒင္း ဒီတခါေတာ့ ဘာတတ္ႏိုင္ေသးလည္းဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ က်ိတ္ေပ်ာ္ေနတာေပါ့

ဒါေပမဲ့ မတ္မတ္ရဲ႕အေပ်ာ္ေတြ ၾကာၾကာမခံပါဘူး .. ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေဒါက္တာဘာမီတြန္ေျပာလိုက္တာက

” ေအးဗ်ာ ဘာမီတြန္ပဲ ယူသြားလိုက္ပါ ”

” မ်ားမ်ား ေပးလိုက္မယ္ ”

” ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားမေသာက္နဲ႔ ”

” ခင္ဗ်ားေယာက္်ားကိုသာ တိုက္လိုက္ပါ”…တဲ့….

အဲ့ဒါလည္း ဟုတ္ေနတာပဲေလ… ေယာက္်ားကို ဘာမီတြန္ ေန႔တိုင္းတိုက္ရင္ ေန႔တိုင္း အိပ္ၿပီေလ… ဘားမွ မဘာႏိုင္ေတာ့ သားဆက္ျခားၿပီေပါ့…။ တိန္…!!!
Credit

Unicode

သူ့နာမည်က ဒေါက်တာ ဘာမီတွန်

နယ်မြို့သေးသေးလေးတွေမှာ… ရမ်းကုတွေ ခေတ်ကောင်းစဉ်ကပေါ့ ရမ်းကုတယောက်ကတော့ တော်တော် နာမည်ကြီးတယ်…

ကြီးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း ဘာရောဂါပဲဖြစ်ဖြစ် သူပေးတဲ့ ဆေးကတော့.. ဘာမီတွန်ပဲ အာ့ကြောင့် နာမည်အရင်းတောင် ပျောက်ပြီး

အားလုံး သိကြတာကတော့ သူ့နာမည် ဒေါက်တာဘာမီတွန်

တနေ့တော့ .. မြို့ကြီးကနေ အလည်ရောက်လာတဲ့ မတ်မတ်တယောက်က ဒေါက်တာဘာမီတွန်ကို ပညာစမ်းချင်လို့ သူ့သမီးလေးကို ခေါ်သွားပြီး” ဆရာ ကျွန်မသမီးလေး ဖျားချင်သလိုလို ဖြစ်နေလို့ပါ ” ဆိုတော့…

ပေးလိုက်တဲ့ဆေးက ဘာမီတွန်ပဲ အာ့နဲ့ နောက်ရက်မှာ တခါထပ်သွားတယ်” ဆရာ ကျွန်မနူံးညောင်းပြီး ခေါင်းမကြည်သလို ဖြစ်နေလို့ပါ ” ဆိုတော့…

ပေးလိုက်တဲ့ဆေးက ဘာမီတွန်ပဲ မတ်မတ်လည်း သိပ်တော့ မကျေနပ်သေးဘူး ဒီရမ်းကု ဘာမီတွန်ဆေးပေးလို့ မရအောင် ဘာရောဂါလို့ ပြောရမလဲ အသည်းသန် စဉ်းစားနေရတာ နှစ်ရက်သုံးရက်လောက် ကြာသွားတယ်

အဲ ! စဉ်းစားလို့ရပြီဆိုတဲ့ နေ့ကျတော့… ဒေါက်တာဘာမီတွန်ရဲ့ ဆေးခန်းထဲကို ရင်ကော့ဝင်သွားတယ်

ဒင်း ဒီတခါတော့ ဘာဆေး ပေးမလဲပေါ့” ဆရာ ကျွန်မ ကလေးမလိုချင်လို့ သားဆက်ခြားချင်လို့ပါ “လို့လည်း ပြောလိုက်ရော

ဒီတခါတော့… ဒေါက်တာဘာမီတွန်လည်း ခေါင်းစားသွားတယ်ထင်တယ်…

ဖင်ကုပ်လိုက် ခေါင်းကုပ် လိုက်လုပ်နေတယ် မတ်မတ်ကတော့ ပျော်နေတာပေါ့ ဒင်း ဒီတခါတော့ ဘာတတ်နိုင်သေးလည်းဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ကျိတ်ပျော်နေတာပေါ့

ဒါပေမဲ့ မတ်မတ်ရဲ့အပျော်တွေ ကြာကြာမခံပါဘူး .. ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒေါက်တာဘာမီတွန်ပြောလိုက်တာက

” အေးဗျာ ဘာမီတွန်ပဲ ယူသွားလိုက်ပါ ”

” များများ ပေးလိုက်မယ် ”

” ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားမသောက်နဲ့ ”

” ခင်ဗျားယောက်ျားကိုသာ တိုက်လိုက်ပါ”…တဲ့….

အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်နေတာပဲလေ… ယောက်ျားကို ဘာမီတွန် နေ့တိုင်းတိုက်ရင် နေ့တိုင်း အိပ်ပြီလေ… ဘားမှ မဘာနိုင်တော့ သားဆက်ခြားပြီပေါ့…။ တိန်…!!!
Credit

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*