” လာထားၾကက္တေကာင္ ” “အဟင့္ ဟင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ မတရားဘူး…”

" လာထားၾကက္တေကာင္ " "အဟင့္ ဟင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ မတရားဘူး..."
" လာထားၾကက္တေကာင္ " "အဟင့္ ဟင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ မတရားဘူး..."

” လာထားၾကက္တေကာင္ ” “အဟင့္ ဟင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ မတရားဘူး…”

တခါ တုန္းက တိုင္းျပည္တျပည္မွာ ဘုရင္ႀကီးက အမတ္ႀကီးကို ေမးတယ္ …

” အမတ္ႀကီး မိန္းမေၾကာက္တဲ့ သူေတြဟာ ဘာနဲ႔ တူသလဲ ” အမတ္ႀကီးကလဲ ျပန္ေျဖတယ္ ။ ” မိန္းမေၾကာက္တဲ့သူေတြဟာ လူစြမ္းလူစ မရွိတဲ့သူေတြပါ ”

ဘုရင္ႀကီးလည္းအမတ္ႀကီးအေျဖကို သေဘာက်လို႔ လိုရာဆုေတာင္းေစေပါ့… ” မွန္လွပါဘုရား.. . မိန္းမေၾကာက္တဲ့သူေတြဆီကေနၿပီး ၾကက္တေကာင္အခြန္ ေကာက္ခြင့္ ေပးပါ ” လို႔ေတာင္းသတဲ့ ဘုရင္ကလဲ ေကာက္ေစေပါ့ ..

ဒါနဲ႔ အမတ္ႀကီးလဲ တိုင္းျပည္ထဲ ပတ္ၿပီး ေကာက္ေတာ့တာေပါ့ . .. ေနမြန္းမတည့္မီ အမတ္ႀကီး ျပန္ေရာက္လာတယ္ ။ သူ႔ ေနာက္မွာ ၾကက္ျခင္းေတြ အမ်ားႀကီးပဲ …

ဘုရင္ေျပာတာေပါ့ … ” ငါ့ရဲ႕တိုင္းျပည္ထဲမွာ မိန္းမေၾကာက္တဲ့ လူေတြမ်ားေနတာ မေကာင္းဘူးကြ ”
အမတ္ႀကီးက “ဒါေတာင္ မကုန္ေသးပါဘူး ဘုရင္ႀကီး ”

” ခုကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးျပန္လာတာက ေဆာ္အလန္းေလးတေပြ ေတြ႕ခဲ့လို႔ ဘုရင္ႀကီး ေတာ္ေကာက္လို႔ ရေအာင္ လာေျပာတာပါဘုရား. …”
” ဟာ အမတ္ႀကီးတိုးတိုးေျပာပါဟ ! နင့္ေမလခြားတဲမွပဲ မိဖုရားႀကီးၾကား သြားလိမ့္မယ္.. …. ..”
ဒီေတာ့အမတ္ႀကီးကၿပဳံးၿပဳံးႀကီး ေျပာတာေပါ့… အမတ္ႀကီး ေျပာတာက ” လာထားၾကက္တေကာင္ ” တဲ့… 😂🤣🤣

႐ြာကေန ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တက္လာစ ဖာေတာင္းနဲ႔ ဖ်ာလိပ္ေလးပိုက္လို႔ျဖင့္ ကားဂိတ္အေရာက္ “ဒီမွာ ဖာခဏခ်ခ်င္လို႔” “ေဟ့လူ ဘာစကားေျပာတာလည္း ဒါကားဂိတ္”

“က်ဳပ္ဖာက အသစ္ပါဗ် ခင္ဗ်ားေနရာ မညစ္ပတ္ေစရဘူး” “ဘယ္လို လူလည္းကြာ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေတြ”
“ညစ္ပတ္တယ္ ထင္ယင္ဖ်ာခင္းၿပီး ခ်မယ္ဗ်ာ” “ဟာဗ်ာ ဘယ္လိုလူလည္း ေျပာလို႔မရပါလား”

“ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ ဆက္ဆံေရးက်ဲတာပဲ”ဟု ေရ႐ြတ္ရင္း လိုင္းကားေပၚတက္ေတာ့ “ကားခေလး ကမ္းမယ္ဗ်ာ”
“ဘယ္ေလာက္လည္းဗ်” “(၂၀၀)ပါ ႀကီး” “လူဗ် ေမ်ာက္မဟုတ္ဘူး” “ဟုတ္ပါၿပီ ဘဒိုရယ္” “အရပ္ပုတာနဲ႔ ဘတိုလို႔ေခၚစရာလားကြ” ေဒါသသံျဖင့္

“(၁၀၀) ထားၾကာ” ဘဘုန္းႀကီးမွာ လိုက္သည့္အတိုင္း ေစ်းဆစ္လိုက္ေတာ့ “အလကားသာ စီးသြားပါဗ်ာ” စပယ္ယာ႐ြဲ႕သံကို အဟုတ္မွတ္ၿပီး “ဒီလိုမွန္းသိ တစ္မ်ိဳးလုံးေခၚလာပါတယ္ဗ်” လိုင္းကားေပၚရွိ လူအားလုံးကေတာ့ တစ္ခြီးခြီးနဲ႔…

သူကေတာ့ သူ႔ရယ္ေနမွန္းမသိပဲ ခပ္တည္တည္ပင္ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္က လက္တို႔ၿပီး “ဘဲႀကီး ထိုင္ခုံလြတ္ေနတယ္ ထိုင္ခ်င္ထိုင္” “ေက်းဇူးပါဗ်” ထိုင္ရင္း ေဒါသေတာ့ျဖစ္သား…

ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြက တိရစာၦန္နံမည္ တပ္ေခၚတာ ယဥ္ေက်းမႈထင္တယ္… ငါလည္း ေတာသားေပမဲ့ မအေၾကာင္း သက္ေသျပရမယ္ ဆိုၿပီး ေဘးက လူေကာင္ထြားထြားနဲ႔ လူႀကီးကို လကၱိဳ့ကာ…

“ႏြားႀကီး ေရွ႕မွတ္တိုင္က ဘာလည္းဗ်” “မင္းငါ့ကို ဘယ္လိုေခၚလိုက္တယ္” “ဟဲ ဟဲ ႏြားႀကီးေလ ႏြားႀကီး သေဘာက်ေနတယ္ မဟုတ္လား” “ေအး ငါ့ဟာငါ ကေလးႏွစ္ေယာက္ အေမကို ယူတာ မင္းအပူလား” ဆိုၿပီး…

“ခြပ္ ခြပ္” ထိုးတယ္ကြာ… “အဟင့္ ဟင့္ ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ မတရားဘူးဗ် က်ဳပ္က်ေခၚခ်င္တိုင္း ေခၚၿပီး သူတို႔ျပန္ေခၚေတာ့ ထိုးတယ္ဗ်” Credit…ခန္႔မင္းညိဳ ေလာကကို ၿပဳံးေစ ရယ္ေစမယ္…..

Unicode

” လာထားကြက်တကောင် ” “အဟင့် ဟင့် မြို့ကြီးသားတွေ မတရားဘူး…”

တခါ တုန်းက တိုင်းပြည်တပြည်မှာ ဘုရင်ကြီးက အမတ်ကြီးကို မေးတယ် …

” အမတ်ကြီး မိန်းမကြောက်တဲ့ သူတွေဟာ ဘာနဲ့ တူသလဲ ” အမတ်ကြီးကလဲ ပြန်ဖြေတယ် ။ ” မိန်းမကြောက်တဲ့သူတွေဟာ လူစွမ်းလူစ မရှိတဲ့သူတွေပါ ”

ဘုရင်ကြီးလည်းအမတ်ကြီးအဖြေကို သဘောကျလို့ လိုရာဆုတောင်းစေပေါ့… ” မှန်လှပါဘုရား.. . မိန်းမကြောက်တဲ့သူတွေဆီကနေပြီး ကြက်တကောင်အခွန် ကောက်ခွင့် ပေးပါ ” လို့တောင်းသတဲ့ ဘုရင်ကလဲ ကောက်စေပေါ့ ..

ဒါနဲ့ အမတ်ကြီးလဲ တိုင်းပြည်ထဲ ပတ်ပြီး ကောက်တော့တာပေါ့ . .. နေမွန်းမတည့်မီ အမတ်ကြီး ပြန်ရောက်လာတယ် ။ သူ့ နောက်မှာ ကြက်ခြင်းတွေ အများကြီးပဲ …

ဘုရင်ပြောတာပေါ့ … ” ငါ့ရဲ့တိုင်းပြည်ထဲမှာ မိန်းမကြောက်တဲ့ လူတွေများနေတာ မကောင်းဘူးကွ ”
အမတ်ကြီးက “ဒါတောင် မကုန်သေးပါဘူး ဘုရင်ကြီး ”

” ခုကျွန်တော်မျိုးပြန်လာတာက ဆော်အလန်းလေးတပွေ တွေ့ခဲ့လို့ ဘုရင်ကြီး တော်ကောက်လို့ ရအောင် လာပြောတာပါဘုရား. …”
” ဟာ အမတ်ကြီးတိုးတိုးပြောပါဟ ! နင့်မေလခွားတဲမှပဲ မိဖုရားကြီးကြား သွားလိမ့်မယ်.. …. ..”
ဒီတော့အမတ်ကြီးကပြုံးပြုံးကြီး ပြောတာပေါ့… အမတ်ကြီး ပြောတာက ” လာထားကြက်တကောင် ” တဲ့… 😂🤣🤣

ရွာကနေ ရန်ကုန်မြို့တက်လာစ ဖာတောင်းနဲ့ ဖျာလိပ်လေးပိုက်လို့ဖြင့် ကားဂိတ်အရောက် “ဒီမှာ ဖာခဏချချင်လို့” “ဟေ့လူ ဘာစကားပြောတာလည်း ဒါကားဂိတ်”

“ကျုပ်ဖာက အသစ်ပါဗျ ခင်ဗျားနေရာ မညစ်ပတ်စေရဘူး” “ဘယ်လို လူလည်းကွာ ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်တွေ”
“ညစ်ပတ်တယ် ထင်ယင်ဖျာခင်းပြီး ချမယ်ဗျာ” “ဟာဗျာ ဘယ်လိုလူလည်း ပြောလို့မရပါလား”

“မြို့ကြီးသားတွေ ဆက်ဆံရေးကျဲတာပဲ”ဟု ရေရွတ်ရင်း လိုင်းကားပေါ်တက်တော့ “ကားခလေး ကမ်းမယ်ဗျာ”
“ဘယ်လောက်လည်းဗျ” “(၂၀၀)ပါ ကြီး” “လူဗျ မျောက်မဟုတ်ဘူး” “ဟုတ်ပါပြီ ဘဒိုရယ်” “အရပ်ပုတာနဲ့ ဘတိုလို့ခေါ်စရာလားကွ” ဒေါသသံဖြင့်

“(၁၀၀) ထားကြာ” ဘဘုန်းကြီးမှာ လိုက်သည့်အတိုင်း စျေးဆစ်လိုက်တော့ “အလကားသာ စီးသွားပါဗျာ” စပယ်ယာရွဲ့သံကို အဟုတ်မှတ်ပြီး “ဒီလိုမှန်းသိ တစ်မျိုးလုံးခေါ်လာပါတယ်ဗျ” လိုင်းကားပေါ်ရှိ လူအားလုံးကတော့ တစ်ခွီးခွီးနဲ့…

သူကတော့ သူ့ရယ်နေမှန်းမသိပဲ ခပ်တည်တည်ပင် ချာတိတ်တစ်ယောက်က လက်တို့ပြီး “ဘဲကြီး ထိုင်ခုံလွတ်နေတယ် ထိုင်ချင်ထိုင်” “ကျေးဇူးပါဗျ” ထိုင်ရင်း ဒေါသတော့ဖြစ်သား…

မြို့ကြီးသားတွေက တိရစ္ဆာန်နံမည် တပ်ခေါ်တာ ယဉ်ကျေးမှုထင်တယ်… ငါလည်း တောသားပေမဲ့ မအကြောင်း သက်သေပြရမယ် ဆိုပြီး ဘေးက လူကောင်ထွားထွားနဲ့ လူကြီးကို လက္တို့ကာ…

“နွားကြီး ရှေ့မှတ်တိုင်က ဘာလည်းဗျ” “မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တယ်” “ဟဲ ဟဲ နွားကြီးလေ နွားကြီး သဘောကျနေတယ် မဟုတ်လား” “အေး ငါ့ဟာငါ ကလေးနှစ်ယောက် အမေကို ယူတာ မင်းအပူလား” ဆိုပြီး…

“ခွပ် ခွပ်” ထိုးတယ်ကွာ… “အဟင့် ဟင့် မြို့ကြီးသားတွေ မတရားဘူးဗျ ကျုပ်ကျခေါ်ချင်တိုင်း ခေါ်ပြီး သူတို့ပြန်ခေါ်တော့ ထိုးတယ်ဗျ” Credit…ခန့်မင်းညို လောကကို ပြုံးစေ ရယ်စေမယ်…..

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*