ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္း တစ္႐ြက္ကို-သိန္းခ်ီတန္ေနတဲ့ ရွားပါး-ျမန္မာ့ေငြစကၠဴမ်ား

ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္း တစ္႐ြက္ကို-သိန္းခ်ီတန္ေနတဲ့ ရွားပါး-ျမန္မာ့ေငြစကၠဴမ်ား
ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္း တစ္႐ြက္ကို-သိန္းခ်ီတန္ေနတဲ့ ရွားပါး-ျမန္မာ့ေငြစကၠဴမ်ား

ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္း တစ္႐ြက္ကို-သိန္းခ်ီတန္ေနတဲ့ ရွားပါး-ျမန္မာ့ေငြစကၠဴမ်ား

စံလင္းနဲ႔ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံက ရွားလည္းရွားတယ္။ ေဈးလည္းအမ်ားႀကီး ပိုရတယ္ဗ်။ ဒီႏွစ္ခုမွာေတာင္ ေမာင္ေကာင္းကပိုရွားတယ္။ကြၽန္ေတာ္လည္း တစ္ခါႏွစ္ခါလား ေတြ႕ဖူးေသးတယ္” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ မဂၤလာေတာင္ၫြန႔္ ၿမိဳ႕နယ္မွာေနထိုင္တဲ့ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴ အေရာင္းအဝယ္ျပဳလုပ္သူ ကိုမ်ိဳးႏိုင္ (အမည္လႊဲ)က ေျပာျပပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကိုလိုနီေခတ္ကေနၿပီး အခုလက္ရွိအခ်ိန္အထိ ေခတ္အဆက္ဆက္အသုံးျပဳခဲ့တဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစား မ်ားစြာရွိခဲ့ၿပီး ေခတ္အလိုက္ ႏိုင္ငံကိုအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ အစိုးရေတြအေပၚ မူတည္ကာ ထုတ္ေဝတဲ့ေငြစကၠဴေတြရဲ႕ ပုံသဏၭာန္အေျပာင္းအလဲ မ်ားစြာရွိခဲ့ပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္ကအသုံးျပဳခဲ့ေပမဲ့ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ တရားဝင္ေငြစကၠဴအျဖစ္ တည္ရွိေနျခင္းမရွိေတာ့တဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစား မ်ားစြာရွိခဲ့ၿပီး ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ခုႏွစ္သက္တမ္း ၾကာျမင့္မႈအေပၚ မူတည္ၿပီး ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴ ေရာင္းဝယ္ေရးေဈးကြက္မွာေတာ့ တန္ဖိုးႀကီးျမင့္မႈႏႈန္းကြာျခားတတ္ပါတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳး ေခတ္အဆက္ဆက္အသုံးျပဳခဲ့တဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြထဲကမွာ စစ္ဝတ္စုံနဲ႔ ဦးထုပ္ဝတ္ဆင္ထားၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း႐ုပ္ပုံပါတဲ့ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားကေတာ့ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေရာင္းဝယ္ေရးေဈးကြက္မွာ ေပါက္ေဈးေကာင္းေကာင္း ရေနတဲ့ ေငြစကၠဴ အမ်ိဳးအစား ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။

အျခားေသာ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြနဲ႔ မတူညီတဲ့အခ်က္ကေတာ့ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္မွာထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ပုံပါ ေငြစကၠဴေတြမွာ ေငြစကၠဴထုတ္ရာ ဌာနတိုင္းနဲ႔ တူညီတဲ့တန္ဖိုးျဖင့္ လဲလွယ္ခြင့္ရွိေၾကာင္း အာမခံခ်က္ေပးထားတဲ့ စာသားပါဝင္ျခင္းႏွင့္အတူ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္ ကိုယ္စားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးစံလင္းရဲ႕ လက္မွတ္ပါဝင္ေနျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္မွာ စံလင္းပိုက္ဆံလို႔ ေခၚေဝၚၾကတဲ့ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ထုတ္ ျမန္မာက်ပ္ေငြစကၠဴေတြဟာ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တန္ဖိုးျမင့္မားၿပီး ကမာၻ႔ေငြေၾကးေလာကမွာလည္း မ်က္ႏွာမငယ္ခဲ့ရတဲ့ ေငြစကၠဴျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၅၂ခုႏွစ္မွာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္အက္ဥပေဒကို အဲဒီအခ်ိန္က ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတဦးဘဦးက လက္မွတ္ေရးထိုး ျပ႒ာန္းခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၂ ရက္ (ျပည္ေထာင္စုေန႔)မွာ စံလင္းပိုက္ဆံလို႔ေခၚၾကတဲ့ ဒီေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြထဲက ၁ က်ပ္တန္၊ ၅ က်ပ္တန္၊ ၁၀ က်ပ္တန္နဲ႔ ၁၀၀ က်ပ္တန္မ်ားကို စတင္ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္မွာေတာ့ ၂၀ က်ပ္တန္နဲ႔ ၁၀၀ က်ပ္တန္ေတြကို ဆက္လက္ထုတ္ေဝခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။လက္ရွိ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴ ေဈးကြက္အတြင္းမွာ ေဈးေကာင္းရေနတဲ့ စံလင္းပိုက္ဆံ အမ်ိဳးအစားထဲမွာေတာင္ တန္ဖိုးကြာျခားမႈေတြ ရွိေနပါေသးတယ္။ စံလင္းပိုက္ဆံ ၅၀ က်ပ္တန္နဲ႔ ၁၀၀ က်ပ္တန္ေတြဟာ ပိုမို ရွားပါးစြာေတြ႕ရတဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြျဖစ္ၿပီး ဒီေငြစကၠဴေတြဟာ တစ္႐ြက္ကို က်ပ္သိန္းဂဏန္းအထိ ေပးဝယ္ယူမွသာလွ်င္ အေရာင္းအဝယ္ျဖစ္ႏိုင္မယ့္ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြ ျဖစ္တယ္လို႔သိရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့အျခားေသာစံလင္းပိုက္ဆံေတြဟာလည္း အနည္းဆုံးက်ပ္တစ္ေသာင္းဝန္းက်င္ ေဈးေပါက္ေနတာေၾကာင့္ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္မွာ အေမရိကန္ေဒၚလာထက္ပင္ ပိုမိုတန္ဖိုးျမင့္မားတဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြလည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။“စံလင္းပိုက္ဆံေတြမွာ တစ္ရာတန္ေတြ ငါးဆယ္တန္ေတြက ပိုရွားတယ္။ အဲဒါေတြဆိုတစ္႐ြက္ကို သိန္းခ်ီ တန္တယ္။ က်န္တဲ့တစ္က်ပ္တန္၊ ငါးက်ပ္တန္၊ ႏွစ္ဆယ္တန္ေတြကလည္း ေဈးမနည္းဘူး။ အနည္းဆုံးေတာ့ တစ္ေသာင္းဝန္းက်င္ ေပါက္ေဈးရွိတာေပါ့။

ဒါေပမဲ့-အုပ္လိုက္ဆိုရင္ ပိုၿပီးေဈးရတယ္။ တစ္႐ြက္ခ်င္းထက္စာရင္ အမ်ားႀကီး ပိုၿပီးေတာ့ေပါ့” ဟု ကိုမ်ိဳးႏိုင္ကဆိုပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး တစ္႐ြက္ကို သိန္းခ်ီတန္ေနတဲ့ ၁၉၅၈ခုႏွစ္ထုတ္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ တစ္ရာတန္နဲ႔ ငါးဆယ္တန္ေတြဟာ အဲဒီေခတ္အခ်ိန္အခါတုန္းက ေ႐ႊတစ္က်ပ္သား က်ပ္ႏွစ္ရာ ေပါက္ေဈးနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ ဒီစံလင္းပိုက္ဆံေတြရဲ႕ တန္ဖိုးျမင့္မားပုံကို မွန္းဆၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အာဏာသိမ္းအစိုးရျဖစ္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီလက္ထက္နဲ႔ အဲဒီကေနအသြင္ေျပာင္းသြားတဲ့ ျမန္မာဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္မွာေတာ့ ဒီစံလင္းပိုက္ဆံ တစ္ရာက်ပ္တန္နဲ႔ ငါးဆယ္တန္ေတြကို လက္ဝယ္ပိုင္ဆိုင္ထားရွိျခင္းဟာ အျမင့္ဆုံးေသဒဏ္အထိ ခ်မွတ္ႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၆၄ခုႏွစ္ ေမ ၁၇ရက္မွာ

ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဥကၠ႒ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းဟာ က်ပ္တစ္ရာတန္နဲ႔ ငါးဆယ္တန္ ေငြစကၠဴေတြကို အရင္းရွင္ လူတန္းစားမ်ားက ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးကို ကေမာက္ကမျဖစ္ေစရန္၊ လုပ္သားျပည္သူမ်ား၏စားေသာက္ေနထိုင္ေရးကို က်ဆင္းေအာင္ျပဳလုပ္ရာတြင္ အသုံးခ်မည့္ပစၥည္းမ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္သည္ဟုဆိုကာ ယင္းေငြစကၠဴမ်ားကို တရားဝင္ေငြအျဖစ္မွ ရပ္စဲခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုရပ္စဲခဲ့တဲ့အမိန႔္ စတင္အသက္ဝင္မယ့္ ၁၉၆၄ခုႏွစ္ ေမ ၁ရရက္ ည ၇နာရီေနာက္ပိုင္း ဒီေငြစကၠဴေတြကို တရားဝင္ေငြအျဖစ္အသုံးျပဳျခင္း၊ မိမိပိုင္ မဟုတ္ဘဲ မိမိပိုင္ျဖစ္ေၾကာင္းေဖာ္ျပျခင္း၊ မိမိပိုင္ကို အျခားသူတစ္ဦးပိုင္အျဖစ္ေဖာ္ျပျခင္းေတြဟာ အနည္းဆုံး ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ႏွစ္ကေန အမ်ားဆုံး ေသဒဏ္အထိ အျပစ္ေပးခံရႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ယခင္ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္တစ္ေလွ်ာက္ တန္ဖိုးျမင့္မားခိုင္မာခဲ့တဲ့ ျမန္မာက်ပ္ေငြဟာ တျဖည္းျဖည္း တန္ဖိုးက်ဆင္းလာခဲ့ရၿပီး ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈအေျခအေနေတြ ဆိုး႐ြားစြာ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရာကေန တိုင္းျပည္ဟာလည္း ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအေနာက္က်ဆုံးႏိုင္ငံအျဖစ္သို႔ ေရာက္သြားေစခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။

ႏွစ္ေပါင္း ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ တရားမဝင္ေငြစကၠဴျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ စံလင္းပိုက္ဆံေတြဟာ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴ ေဈးကြက္မွာေတာ့ တန္ဖိုးႀကီးရွားပါးေငြစကၠဴေတြအျဖစ္ကို ေျပာင္းလဲလာခဲ့ၿပီလည္းျဖစ္ပါတယ္။ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေရာင္းဝယ္ေရး ေဈးကြက္မွာ စံလင္းပိုက္ဆံထက္ ပိုၿပီးတန္ဖိုးႀကီးရွားပါးတဲ့ ေနာက္ထပ္ေငြစကၠဴ အမ်ိဳးအစားတစ္ခုလည္း ရွိပါေသးတယ္။

အဲဒါကေတာ့ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္အက္ဥပေဒ ျပ႒ာန္းျခင္းမရွိေသးခင္ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကာလမွာ ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံလို႔ ေဈးကြက္အတြင္းေခၚေဝၚၾကတဲ့ ေငြစကၠဴေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံေတြကေတာ့ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္းမွာေတာင္ တစ္ခါတစ္ရံမွ ရွားရွားပါးပါးေတြ႕ျမင္ရတဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

စံလင္းပိုက္ဆံနဲ႔ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံေငြစကၠဴ အမ်ိဳးအစားႏွစ္ခုမွ ကြာျခားခ်က္အေနနဲ႔ ေမာင္ေကာင္းေငြစကၠဴဟာ ေဒါင္းပုံ၊ ျခေသၤ့ပုံ၊ ဆင္ပုံ၊ ရက္ကန္းရက္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ပုံတို႔ ပါဝင္႐ိုက္ႏွိပ္ ထုတ္ေဝထားျခင္းျဖစ္ၿပီး စံလင္းပိုက္ဆံကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ႐ုပ္ပုံျဖင့္ ထုတ္ေဝထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ဒီေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားႏွစ္ခုကို အမည္ေပးထားပုံကလည္း ေငြစကၠဴေတြမွာပါဝင္တဲ့ စံလင္းနဲ႔ေမာင္ေကာင္းတို႔ရဲ႕ လက္မွတ္ေတြေၾကာင့္ျဖစ္ၿပီး ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံမွာေတာ့ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္အက္ဥပေဒ မျပ႒ာန္းမီက ထုတ္ေဝျခင္းျဖစ္တာေၾကာင့္ ဗမာႏိုင္ငံေငြေၾကးအုပ္ခ်ဳပ္မႈအဖြဲ႕ ကိုယ္စားဆိုၿပီး ဦးေကာင္းရဲ႕လက္မွတ္ ပါဝင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကာလ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၁၉၄၈ခုႏွစ္ကေန ၁၉၅၂ခုႏွစ္အတြင္း ေဒါင္းပုံ၊ ျခေသၤ့ပုံပါတဲ့ ၁ က်ပ္တန္၊ ၅က်ပ္တန္၊ ၁၀ က်ပ္တန္နဲ႔ ၁၀၀ က်ပ္တန္ေငြစကၠဴေတြကို ထုတ္ေဝခဲ့ေၾကာင္း ၂၀၁၆ခုႏွစ္မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ဒုတိယအႀကိမ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ တတိယပုံမွန္အစည္းအေဝးမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဗဟိုဘဏ္ ဒုတိယဥကၠ႒ဦးစိုးမင္းက ေျဖၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဒီလြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကာလျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေငြစကၠဴထုတ္ေဝမႈေတြကို တာဝန္ယူလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာဟာ ဗမာႏိုင္ငံေငြေၾကးအုပ္ခ်ဳပ္မႈအဖြဲ႕ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီအခ်ိန္ကထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံလို႔ ေခၚၾကတဲ့ေငြစကၠဴေတြဟာ စံလင္းပိုက္ဆံထက္ ပိုၿပီးေရွးက်တဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၁ရက္တြင္စၿပီးအသက္ဝင္ခဲ့တဲ့ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္ အက္ဥပေဒ ျပ႒ာန္းၿပီးခ်ိန္မွသာလွ်င္ လက္ရွိအသုံးျပဳေနတဲ့ ဒသမစိတ္ေငြေၾကးစနစ္ကို စတင္အသုံးျပဳခဲ့တာျဖစ္ၿပီး အဲဒီမတိုင္ခင္ကာလမွာထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ေငြစကၠဴေတြကေတာ့ ကိုလိုနီေခတ္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရလက္ထက္မွာ အသုံးျပဳခဲ့တဲ့နည္းစနစ္အတိုင္း တြက္ခ်က္အသုံးျပဳၾကတာ ျဖစ္တယ္လို႔သိရပါတယ္။

ဒသမစိတ္ေငြေၾကးစနစ္ မစတင္မီကာလ ကိုလိုနီေခတ္မွလြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးအထိ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္တြင္းမွအသုံးျပဳခဲ့တဲ့ ႐ူပီးေငြနဲ႔ က်ပ္ေငြကို ၿဗိတိသွ်ေငြေၾကးစနစ္ စတာလင္ေပါင္စနစ္အတိုင္း တြက္ခ်က္အသုံးျပဳခဲ့ၾကတာျဖစ္ၿပီး တစ္႐ူပီးဟာ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၁၆ ပဲ ၆၄ ျပားနဲ႔ ညီမွ်တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒသမစိတ္ေငြေၾကးစနစ္ဟာ

ျမန္မာဘုရင္ေတြလက္ထက္ကအသုံးျပဳခဲ့တဲ့ ေငြေၾကးစနစ္ျဖစ္ၿပီး ဒီစနစ္ကိုျပန္လည္အသုံးမျပဳမီ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကာလကထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ေမာင္ေကာင္းေငြစကၠဴေတြမွာ စံလင္းပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ကြာျခားမႈအေနနဲ႔ကေတာ့ Union Bank of Burma စာသားအစား ဗမာႏိုင္ငံအစိုးရ ဒါမွမဟုတ္ Government of Burma စာသားမ်ား ပါဝင္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။

စံလင္းပိုက္ဆံေတြကေတာ့ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံေတြေနရာမွာ အစားထိုးဝင္ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေငြစကၠဴေတြျဖစ္ၿပီး ယေန႔ေခတ္နဲ႔ ဥပမာျပရရင္ ျခေသၤ့ပုံပါ တစ္ေသာင္းက်ပ္တန္ ေငြစကၠဴေတြေနရာမွာ အသုံးျပဳရန္အတြက္ အသစ္ထပ္မံထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပုံပါ တစ္ေသာင္းက်ပ္တန္ေငြစကၠဴေတြကဲ့သို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ စံလင္းပိုက္ဆံထက္ပိုမိုေရွးက်တဲ့ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံေတြဟာ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္မွာေတာ့ တန္ဖိုးအလြန္ျမင့္မားလွၿပီး တစ္႐ြက္ကို ေဈးကစားႏိုင္မႈအေပၚမူတည္ကာ က်ပ္သုံးသိန္းေက်ာ္အထိ ေပါက္ေဈး ရွိတယ္လို႔သိရပါတယ္။

ဒီေမာင္ေကာင္း ပိုက္ဆံေတြဟာ ေလွ်ာ့ေဈးနဲ႔ ေရာင္းခ်သူမ်ား၏ ေဈးႏႈန္းအရပင္ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံတစ္ဆယ္က်ပ္တန္နဲ႔ ငါးက်ပ္တန္ေတြဟာ တစ္႐ြက္လွ်င္ ငါးေသာင္းက်ပ္ေလာက္အထိ ေပါက္ေဈး ရွိေနခဲ့တာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံေတြထဲကမွ တစ္ရာက်ပ္တန္ေတြကေတာ့ မရွိသေလာက္ရွားပါးလွၿပီး ျမင္ေတြ႕ဖူးသူပင္ မရွိသေလာက္နည္းပါးတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။

ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံေတြက ကိုယ္ကိုင္ႏိုင္ရင္ကိုင္ႏိုင္သေလာက္ ေဈးကေတာင္းလို႔ ရတယ္။ တစ္႐ြက္ကိုသုံးသိန္းေက်ာ္ေလာက္အထိ ရႏိုင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးတာက ငါးက်ပ္တန္၊ တစ္ဆယ္တန္ေလာက္ပဲရွိမယ္။ တစ္ရာတန္ကိုေတာ့ မေတြ႕ဖူးဘူး။ ေဈးကြက္ထဲမွာလည္း မျမင္ရဘူး။ အဲဒါေတြကေတာ့ တကယ့္ဆရာႀကီးေတြဆီမွာပဲ ရွိႏိုင္မယ္။ တန္ေၾကးကလည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးမ်ားေလာက္မယ္။ ရွားတာကလည္း မရွိသေလာက္ကိုရွားတာကိုး” ဟု ကိုမ်ိဳးႏိုင္က ေျပာျပပါတယ္။

ေရွးေဟာင္း ေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္း ေနာက္ထပ္ထပ္မံၿပီး ေဈးေကာင္းရတတ္တဲ့အမ်ိဳးအစားကေတာ့ ေငြဒဂၤါးျပားမ်ားျဖစ္ၿပီး ေငြဒဂၤါးျပားမ်ားထဲမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေခါင္းပုံႏွစ္ဖက္ပါသည့္ Errorျပားဟု ေဈးကြက္တြင္ေခၚေဝၚၾကတဲ့ ဒဂၤါးျပားမ်ားကေတာ့ ေရာင္းတဲ့အခါ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ ေဈးႏႈန္းကို ဆိုႏိုင္တဲ့အထိ တန္ဖိုးျမင့္တယ္လို႔သိရပါတယ္။ ဒီ Errorျပားေတြက သြန္းလုပ္စဥ္မွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဦးေခါင္းပုံကို ႏွစ္ဖက္စလုံးမွာ သြန္းလုပ္မိသြားတဲ့ ဒဂၤါျပားမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တယ္လို႔လည္းသိရပါတယ္။

Errorျပားလို႔ ေခၚတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီလိုမ်ိဳး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေခါင္းကႏွစ္ဖက္စလုံးမွာပါလာရင္ ေဈးကႀကိဳက္သလိုေတာင္းပဲ။ သူကထုတ္တုန္းက ဘယ္လိုေၾကာင့္ ႏွစ္ဖက္စလုံး ေခါင္းေတြခ်ည္းျဖစ္သြားလဲေတာ့ မသိေပမဲ့ အဲဒါမ်ိဳးကေဈးကြက္မွာ လုံးဝရွားပါးပဲ။ ေဈးကသုံးသိန္းဆိုလည္းရတယ္။ ေလးသိန္းဆိုလည္းရတယ္” လို႔ ကိုမ်ိဳးႏိုင္ကဆိုပါတယ္။

ဒါေတြအျပင္ ဒီေရွးေဟာင္း ေငြစကၠဴေဈးကြက္မွာေတာ့ ၁၉၄၆ခုႏွစ္က ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ေဒါင္းတံဆိပ္ေရစာအမွတ္အသားနဲ႔ Legal Tender in Burma Only စာသားပါ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္တြင္းတြင္သာ အသုံးျပဳခြင့္ရွိတဲ့ ႐ူပီးေငြစကၠဴေတြဟာလည္း ေဈးေကာင္းရတတ္တဲ့ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားေတြ ျဖစ္တာကိုေတြ႕ရပါတယ္။

ဒီ႐ူပီးေငြေတြကေတာ့ ကိုလိုနီေခတ္ျမန္မာျပည္မွာ အသုံးျပဳဖို႔အတြက္ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ ေငြစကၠဴေတြျဖစ္ၿပီး လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ၁၉၄၈ခုႏွစ္မွာ ဒီ႐ူပီးေငြေတြကို Government of the Union of Burma ဆိုတဲ့ စာသားနဲ႔ ေျပာင္းလဲထုတ္ေဝခဲ့ဖူးေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။

လက္ရွိေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္းမွာ တရားမဝင္ေငြအျဖစ္သတ္မွတ္ခံခဲ့ရတဲ့ စံလင္းနဲ႔ ေမာင္ေကာင္းပိုက္ဆံေတြဟာ တန္ေၾကးအျမင့္ဆုံး အေျခအေနမွာရွိေနေပမဲ့ မဆလအစိုးရလက္ထက္မွာ ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီး ၁၉၈၇ စက္တင္ဘာ ၅ရက္မွာ ႐ုတ္တရက္တရားဝင္ေငြေၾကးအျဖစ္မွ ရပ္စဲခဲ့ၿပီး ျပည္သူမ်ားစြာကို ဆင္းရဲတြင္းသက္ဆင္းေစခဲ့တဲ့ ၂၅က်ပ္တန္၊ ၃၅က်ပ္တန္နဲ႔ ၇၅က်ပ္တန္ေတြကေတာ့ တန္ေၾကးနည္းပါးလွၿပီး အ႐ြက္တစ္ရာပါ ေငြစကၠဴတစ္အုပ္မွ က်ပ္တစ္သိန္းဝန္းက်င္သာရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ေခတ္အဆက္ဆက္ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အသုံးျပဳခဲ့တဲ့ေငြစကၠဴေတြဟာ ႏွစ္ကာလၾကာျမင့္ျခင္းနဲ႔ ရွားပါးျခင္းေတြအေပၚ မူတည္ကာ တန္ေၾကးျမင့္မားေလ့ ရွိတာကိုေတြ႕ရၿပီး တန္ေၾကးျမင့္ေရွးေဟာင္းေငြ စကၠဴအမ်ားစုကေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ တရားဝင္ေငြေၾကးအျဖစ္ တည္ရွိမေနေတာ့တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ဒါေပမဲ့တရားဝင္ေငြေၾကးအျဖစ္ ဆက္လက္ရွိေနဆဲျဖစ္တဲ့ ေခတ္အဆက္ဆက္အသုံးျပဳခဲ့တဲ့ တစ္က်ပ္တန္၊ ငါးက်ပ္တန္၊ ငါးမူးတန္၊ တစ္ဆယ္က်ပ္တန္၊ ၄၅ က်ပ္တန္နဲ႔ ၉၀ က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴေတြဟာလည္း ျပင္ပေငြေၾကးလွည့္လည္မႈေတြမွာ တန္ဖိုးမရွိသေလာက္ျဖစ္ေနသလို အသုံးမျပဳၾကေတာ့ေပမဲ့ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္းမွာေတာ့ တန္ဖိုးတစ္ခု ရွိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ တရားဝင္ေငြေၾကးအျဖစ္တည္ရွိေနဆဲျဖစ္တဲ့ေငြစကၠဴေတြကို အက်ိဳးအျမတ္ရယူလိုျခင္းနဲ႔ ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားျခင္းဟာ လက္ရွိဗဟိုဘဏ္ ဥပေဒအရ ေငြဒဏ္ျဖစ္ေစ၊ ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ႏွစ္အထိျဖစ္ေစ သို႔မဟုတ္ ဒဏ္ႏွစ္ရပ္လုံးအထိျဖစ္ေစ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံရႏိုင္ၿပီး ရဲအေရးပိုင္တဲ့ ျပစ္မႈတစ္ခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားတာကိုလည္း သတိခ်ပ္ေစလိုပါတယ္။

မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ တစ္ခ်ိန္ကခိုင္မာခဲ့တဲ့ ျမန္မာက်ပ္ေငြေတြရဲ႕တန္ဖိုးဟာ ေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေဈးကြက္အတြင္းမွာလည္း ဆက္လက္တန္ဖိုး ျမင့္မားေနဆဲျဖစ္ၿပီး သမိုင္းမွတ္တမ္းအျဖစ္ထားလိုသူ၊ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းစုေဆာင္းသူ၊ အမွတ္တရျဖစ္ရပ္ေတြအတြက္ သိမ္းထားလိုသူေတြကေတာ့ ဒီေရွးေဟာင္းေငြစကၠဴေတြကို တန္ဖိုးႀကီးေပး ရွာေဖြဝယ္ယူလ်က္ရွိေနပါတယ္။မူရင္းေရးသားသူအားေလးစားစြာခရက္ဒစ္ေပးပါသည္…

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*