ဦးေႏွာက္ကို ေဘာင္ခတ္ထားျခင္းအား ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ စြန႔္လႊတ္မွာလဲ

ဦးေႏွာက္ကို ေဘာင္ခတ္ထားျခင္းအား ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ စြန႔္လႊတ္မွာလဲ
ဦးေႏွာက္ကို ေဘာင္ခတ္ထားျခင္းအား ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ စြန႔္လႊတ္မွာလဲ

ဦးေႏွာက္ကို ေဘာင္ခတ္ထားျခင္းအား ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ စြန႔္လႊတ္မွာလဲ

ဂ်ပန္ေတြက ၾကက္မတေကာင္ကို တေန႔ ၂ လုံး ဥေအာင္ လုပ္လိုက္ၿပီ… ေအာင္ျမင္တယ္။ တေန႔ ၂ လုံး ဥတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္သလဲဆိုေတာ့… တေန႔တာ ၂၄ နာရီကို တေန႔ ၁၂ နာရီ လုပ္လိုက္တယ္။ဥၾကက္မေတြကို ျပင္ပေလာကနဲ႔ ေပးမေတြ႕ဘူး… အလုံ လုပ္ထားတယ္။ ၆ နာရီ အလင္းေရာင္ ေပးတယ္။ ၆ နာရီ အေမွာင္ ခ်ထားလိုက္တယ္။ ၾကက္မေတြက တေန႔ မိုးခ်ဳပ္ၿပီထင္ၿပီး ဥတလုံး ဥခ်လိုက္တယ္။

ျပန္ၿပီး မိုးလင္း လာသေယာင္ေယာင္… ၆ နာရီ အလင္းေရာင္ ထပ္ေပးတယ္။ ၿပီးရင္ ျပန္အေမွာင္ ခ်တယ္။ ေနာက္တေန႔ ထင္ၿပီး ၾကက္မေတြက ဥတလုံး ထပ္ဥတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းက “အလိုႀကီး… အရနည္း” ဆိုၿပီး တေန႔ ေ႐ႊဥ တလုံး.. တလုံး ဥတဲ့ ငန္းကို တခါတည္း ဥေတြ အမ်ားႀကီး လိုခ်င္လို႔ သတ္ၿပီး ငန္းဗိုက္ထဲမွာ ရွာေတာ့ တလုံးမွ မရေတာ့တဲ့ အေၾကာင္း သင္ခဲ့ရ ဖူးတယ္။ အဲ့ဒီ သင္ခန္းစာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ေပးတဲ့ message က ေလာဘ မႀကီးရဘူး၊ အလိုႀကီးရင္ အရနည္းတက္တယ္… ဒီအသိကို ေပးတာ။

အမွန္က “လိုလွ်င္ႀကံဆ နည္းလမ္းရ” ဆိုတဲ့ အသိကို ေပးရမွာ။ သစ္ကုလားအုပ္ကို ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္လို႔ ရသလားဆိုရင္… ကြၽန္ေတာ္တို႔အမ်ားစုက မရဘူး ဆိုတဲ့ သမ႐ိုးက် အယူအဆသာ ရွိၾကတဲ့ လူေတြပါ။

အမွန္ေတာ့ ေရခဲေသတၱာဟာ ဘယ္အ႐ြယ္ ဘယ္ size ပဲ လုပ္ရမယ္လို႔ သတ္မွတ္ခ်က္မွ မရွိတာ။ သစ္ကုလားအုပ္ ထည့္ခ်င္ရင္ ထည့္လို႔ရမယ့္အ႐ြယ္ ေရခဲေသတၱာ အႀကီးႀကီး လုပ္ေပါ့… ဒါပဲေလ။ ေ႐ႊဥ တလုံး တလုံး ဥတဲ့ငန္း ဂ်ပန္ေတြကို ေပးလိုက္။ တေန႔တည္း ၂ လုံး ဥေအာင္ သူတို႔ လုပ္လိုက္လိမ့္မယ္…

အဲ့ဒါ ပညာပဲ။ ဘယ္တကၠသိုလ္ ဘယ္ေကာလိပ္ကမွ မသင္ၾကားေပးႏိုင္တဲ့ ပညာ။ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ေႁမြေတြ တအားစားတယ္။ ေႁမြဆိုရင္ ေဈးေကာင္းတယ္။ ေရေႁမြ ေမြးျမဴေရးသမား တေယာက္နဲ႔ interview ထားတာ ကြၽန္ေတာ္ ဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္။

သူေျဖထားတာက “ေရေႁမြေမြးဖို႔ အရွည္ တမိုင္ရွိတဲ့ ေရစီးေၾကာင္း လိုအပ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ အဲ့ဒီေလာက္ က်ယ္တဲ့ၿခံ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဝယ္ႏိုင္မွာလဲဗ်ာ။ အဲ့ေတာ့… ကြၽန္ေတာ့္ရွိတဲ့ ၿခံထဲမွာပဲ ကြန္ကရစ္ေဘာင္ေတြနဲ႔ပဲ စီးဆင္းေနတဲ့ ေရေျမာင္းပုံစံ တမိုင္အရွည္ ရေအာင္ ေကြ႕ဝိုက္ၿပီး ဟိုကေနဒီ… ဒီကေနဟို စီးဆင္းတဲ့ပုံ ဖန္တီးရတာေပါ့” သူလည္း ေအာင္ျမင္သြားတယ္။

ေနာက္ၿပီး သူက ခိုနဲ႔ ငါးလည္း ေမြးတယ္။ ခိုအတြက္ပဲ အစာဝယ္ ေကြၽးတယ္… ငါး အတြက္ အစာဝယ္ မေကြၽးဘူး။ ခိုရဲ႕ခ်ီးကို ငါးစာ ျပန္လုပ္ၿပီး ငါးေတြကို ေကြၽးတယ္။

ခိုက အရင္းပဲ ရရင္ေတာင္ ငါးက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အသားတင္ အျမတ္တဲ့။ အဲ့ဒါလည္း ဘယ္တကၠသိုလ္ေတြ ဘယ္ေကာလိပ္ေတြကမွ သင္ၾကားေပးလိုက္တာ မဟုတ္တဲ့ ပညာေတြပဲ။ professional အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းမႈ အတတ္ပညာေတြဟာ တကၠသိုလ္ ဘြဲ႕ေတြထက္ ပိုအသုံးတည့္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ေပါ့ဗ်ာ။

ေနာက္ၿပီး ထိုင္းမွာ ဖားေမြးျမဴေရး…

စားဖားေတြ ေမြးတာ။ ေနရာမလိုဘူး… ပညာပဲ လိုတယ္။ တိုက္ခန္းနဲ႔ ေနတဲ့ လူေတြလည္း စီးပြားျဖစ္ ေမြးလို႔ ရတယ္။ ပုဂံစင္လိုမ်ိဳး အထပ္အထပ္နဲ႔ ေရသန႔္ဗူးေတြကို စီၿပီး

အဲ့ဒီေရသန႔္ဗူးေတြထဲမွာ ဖားေတြ ေမြးတာ… ေအာင္ျမင္တယ္၊ ေဈးေကာင္းရတယ္။ေနာက္တခု ျမန္မာျပည္မွာ ကြၽန္ေတာ္ရွိတုန္းက broiler ၾကက္… အမ်ားအေခၚ အိမ္ရွင္မေတြ အေခၚ cp ၾကက္ ေပါ့ဗ်ာ။

ကြၽန္ေတာ္ေမြးတယ္… ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေမြးႏိုင္တဲ့ ေနရာမွာ… cp company က ေကာင္ေတြ လာခဲ့ဦး… ကြၽန္ေတာ္ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ ဆရာပဲ။ တျခားၿခံေတြ ကေတာင္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီမွာ

အႀကံဉာဏ္ လာယူရတယ္။ နည္းစနစ္ လာေမးရတယ္။ ေရာဂါဝင္ရင္၊ တခုခုျဖစ္ရင္ diagnosed ဘာမွန္းမသိလို႔၊ ဘာေရာဂါလဲ၊ ဘယ္လိုေဆးဝါးေတြနဲ႔ Treatment လုပ္ရမလဲ၊ ကြၽန္ေတာ့္ဆီ အကူအညီေတာင္းရတယ္။

ကြၽန္ေတာ္ထင္တာ “ငါ ဆရာႀကီးပဲ။ ငါ အရမ္းကြၽမ္းတယ္” လို႔ ဘဝင္ျမင့္ေနတာ ဒီ ဘြိဳင္လာၾကက္ေတြရဲ႕ နဂိုမူလ ဇာတိဟာ နယ္သာလန္ (ေဟာ္လန္) ေပါ့ဗ်ာ။ ဘိုင္ယန္ျမဴးနစ္က ေတာင္ပံကစားသမား အာဂ်န္ေရာ္ဘင္တို႔ တိုင္းျပည္။

သူတို႔ ေဟာ္လန္မွာ ဒီ ၄၅ ရက္ ၾကက္ ဘြိဳင္လာၾကက္ေတြကို ဘယ္လို ေမြးေနၾကသလဲလို႔ Google ကေန ကြၽန္ေတာ္ ေလ့လာၾကည့္ေတာ့… ကြၽန္ေတာ္တို႔ သိထားတာေတြ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေနတာေတြဟာ တအား အကုန္အက် မ်ားတယ္။ ထုတ္လုပ္မႈစရိတ္ တအားႀကီးတဲ့ မြဲေဆးပဲ ဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ သိထားတာက ဘြိဳင္လာ ေမြးမယ္ဆို ေျမျပင္ကေနၿပီးေတာ့ ၾကမ္းခင္းကို ငါးေပခြဲ အျမင့္… ၾကမ္းခင္းကေန လက္ခံတိုင္ကို ေျခာက္ေပခြဲ၊ ခြန္ႏွစ္ေပ အျမင့္… ေခါင္အထိဆို ၁၆ ေပေလာက္ အျမင့္ရွိတဲ့ အေဆာက္အဦးတစ္ခုကို ျမန္မာေငြ သိန္းသုံးဆယ္၊ သုံးဆယ့္ငါးသိန္းေလာက္ အကုန္ခံ ေဆာက္ၿပီးမွ ေမြးလို႔ရတယ္ ထင္ခဲ့တာ။

ျမန္မာတျပည္လုံးလည္း အခု အဲ့အတိုင္းနဲ႔ပဲ ေမြးေနၾကတာ။ သူတို႔ နယ္သာလန္မွာ ဒီအတိုင္း ေျမႀကီးေျပာင္ေပၚမွာ ၁၀ ေပ ပတ္လည္ၿခံ၊ ခါးတိုက္ေလာက္ အျမင့္ တာလပတ္ အမိုးေလးနဲ႔ ေမြးေနၾကတာ။

ဒီေနရာမွာ ၾကက္ေခ်းေတြ အညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ ညစ္ပတ္သြားၿပီဆိုရင္… အဲ့ဒီ ၁၀ ေပ ပတ္လည္ ၿခံေလးကို မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ အသာေလး မ ေ႐ႊ႕လိုက္တယ္… တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေပါ့… ၾကက္ေတြပါ ပါလာေအာင္။

ၿပီးရင္ ေနရာေဟာင္းက ၾကက္ေခ်းေတြ အညစ္အေၾကးေတြကို သိမ္းလိုက္တယ္။ ဟိုေနရာက ေျမႀကီးညစ္ပတ္သြားရင္ ဒီေနရာျပန္ေ႐ႊ႕… ဒီေနရာက ေျမႀကီး ညစ္ပတ္သြားရင္ ဟိုေနရာျပန္ေ႐ႊ႕။

အဲ့လိုနဲ႔ သူတို႔ေမြးေနတာ ေအာင္ျမင္သလား မေအာင္ျမင္ဘူးလားေတာ့ မေမးနဲ႔ဗ်ာ။ ၾကက္တေကာင္ ႏွစ္ပိႆာငါးဆယ္… သုံးပိႆာေလာက္ရွိတယ္။ ဟဲဗီးႀကီးေတြပဲ။

အဓိကအခ်က္ ကြၽန္ေတာ္ေျပာမယ္ေလ… ကြၽန္ေတာ္အပါအဝင္ အမ်ားစုက… သမ႐ိုးက် အေတြးအေခၚ၊ သမ႐ိုးက် အယူအဆေတြနဲ႔ပဲ မတိုးတက္ႏိုင္ၾကဘူး ျဖစ္ေနတာ။

ဆန္းဆန္းျပားျပား ေတြးေခၚ၊ ျမင့္ျမင့္မားမား ႀကံစည္တဲ့ လူေတြကိုက်ေတာ့ ေလွာင္ေျပာင္တတ္ၾကတယ္။ဒီလိုလုပ္မွ ရတယ္လို႔ တရားေသ မေတြးပါနဲ႔။ သူတပါးေတြရဲ႕ ဆန္းသစ္တဲ့ အေတြး၊ ျမင့္မားတဲ့ အႀကံအစဥ္ကို မေလွာင္ေျပာင္ၾကပါနဲ႔။

ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း နားမလည္ေသးတာေတြ၊ နားလည္ထားမႈ လြဲမွားေနတာေတြ အမ်ားႀကီးကို ျပဳျပင္ရပါဦးမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ကို ေဘာင္ခတ္ မထားၾကနဲ႔။ မူရင္းေရးသားသူအား ေလးစားစြာျဖင့္ ခရက္ဒစ္ေပးပါသည္။ ျပန္လည္မွ်ေဝျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*